dinsdag 14 augustus 2012
Bolga Catechist Training
We zijn een week lang in Bolgatanga, een stad in het uiterste noorden van het land, bij de grens met Burkina Faso. Hier trainen we ongeveer 20, over het algemeen jonge leiders van de gemeenten in het Bolga Kerkdistrict. Dit is de vijfde trainingsweek, met nog twee of drie periodes te gaan. Hierna zullen deze leiders worden ingezegend als catecheten in de verschillende gemeenten in het district. Deze week behandelen we Pastorale counselling, Oude Testament, Bijbelstudiemethoden, New Religious Movements en Kerkadministratie. Op de foto geeft Rev. Hyeameng vol overgave les in het vak New Religious Movements.
Zijn naam is Abel
Het is zondag. Ik ben onderweg naar Kotingli.
Enkele weken geleden ben ik door de gemeente in dit dorp uitgenodigd om vandaag
te komen preken. Onderweg pik ik Simeon op, een lid van mijn eigen gemeente.
Hij zal me helpen met het vertalen van de preek vanuit het Engels naar het
Dagbani. We rijden Kotingli binnen over de zandweg die de stad met dit dorp
verbindt. Het dorp bestaat uit een aantal compounds van hutjes. In het midden
van het dorp staat een klein kerkje.
Als we om half
tien het kapelletje binnenstappen, is er slechts een persoon aanwezig in het
gebouwtje. Het is een van de ouderlingen en hij heet ons welkom in Kotinglli.
Na een half uur komen er meer leden binnen. Peter, de caretaker, besluit dat we
kunnen beginnen. Hij opent met een gebed en nodigt een van de vrouwen uit om de
gemeente voor te gaan in het zingen van een aantal lokale liederen. Er wordt
gedanst en geklapt. Als de drums invallen, komen er op de klanken van de muziek
meer mensen hun huizen uit. Al snel zit de kerk vol.
Als het moment
voor mijn preek is aangebroken, stel ik de gemeente eerst een vraag: “De
schriftlezingen van vandaag gaan over ‘een God die voorziet’. Op welke manier
heeft God voorzien in jouw leven?” Er komen een aantal getuigenissen; over
eten, over werk op het land, over de gezondheid van kinderen. Een van de meisjes die net prachtig gezongen
hadden in het koor, komt ook naar voren. Zij vertelt dat God haar genezen heeft
van een aanval van boze geesten. De caretaker bevestigt wat het meisje zegt.
Vorige week zondag kon zij plots niet meer bewegen en had zij sterke angsten.
De gemeente heeft de hele dag met haar gebeden.
Na de preek
zingen we, er wordt een collecte opgehaald en er is tijd voor voorbede. Dan
roept de caretaker een vrouw naar voren met een klein baby’tje in haar armen. Aan
mij wordt gevraagd het kind in mijn armen te nemen en voor het jongetje te
bidden. Hij is twee weken geleden geboren, de ‘naming ceremony’ is gedaan en nu
is het jongetje voor het eerst in de kerk. “Zijn naam is Abel”, roept zijn
vader vanaf de banken. Samen bidden we voor Abels gezondheid, zijn toekomst en
zijn gezin. We heten hem welkom in de
gemeenschap die kerk heet.
De dienst is
afgelopen en we schudden elkaars handen. Abels moeder komt me nog even
bedanken. Dan zie ik Peter en Simeon samen praten en op mij af komen. “Als dank
voor je preek wil de gemeente je deze zak met parelhoeneieren geven”, zegt
Simeon. We nemen afscheid en stappen onze warme auto in. Al snel brengt de air
conditioning verkoeling. Als ik Simeon thuis afzet, delen we de eieren.
Morgenochtend een gekookt eitje bij het ontbijt. Lekker!
Nieuwsbrief juli 2012
Download mijn laatste nieuwsbrief (juli 2012) via de website van Kerk in Actie
vrijdag 2 maart 2012
Leadership Training in Lingbinsi
Kijk voor een fotoverslag van onze trip naar Lingbinsi op mijn weblog op de website van Kerkinactie
Yes! We hebben electriciteit!
We hebben eindelijk electriciteit in ons gastenverlijf. Helaas valt de stroom in dit seizoen regelmatig uit. In Ghana wordt het grootste deel van de electriciteit namelijk opgewekt door een grote waterkrachtcentrale. In het droge seizoen is er minder water in Lake Volta en is er dus ook minder electriciteit beschikbaar.
We hebben het huis van buiten ook helemaal gerverfd en op het moment zijn we bezig met het bouwen van een ondergrondse watertank om regen op te vangen in het regenseizoen. Aan water komen is hier ook een hele opgave. In het droge seizoen is er watertekort, terwijl de tankwagen in het regenseizoen niet kan komen vanwege modderige wegen. Regenwateropvang lijkt dus de beste en goedkoopste optie!
Bekijk een paar foto's van het gastenverblijf op mijn Facebook (zie link in rechterbalk)!
We hebben het huis van buiten ook helemaal gerverfd en op het moment zijn we bezig met het bouwen van een ondergrondse watertank om regen op te vangen in het regenseizoen. Aan water komen is hier ook een hele opgave. In het droge seizoen is er watertekort, terwijl de tankwagen in het regenseizoen niet kan komen vanwege modderige wegen. Regenwateropvang lijkt dus de beste en goedkoopste optie!
Bekijk een paar foto's van het gastenverblijf op mijn Facebook (zie link in rechterbalk)!
woensdag 11 januari 2012
Tamale Rural District
Een tijdje geleden ben ik ingezegend als pastor van de Presbyteriaanse gemeente in Nyarizee, de gemeente waar ik sinds mijn aankomst op het trainingscentrum in Tamale aan verbonden was. Dit houdt in dat ik kerk, preek en voorga in de gemeente in Nyarizee, maar ook dat ik onderdeel ben geworden van het Tamale Rural District, het kerkdistrict waar Nyarizee onder valt. Nu het regenseizoen afgelopen is, betekent dat vooral meedraaien in de wekelijkse begrafenis- en bruiloftsceremonies in de verschillende dorpen in het district.
Het Tamale Rural District bestaat uit zo'n 40 dorpsgemeenten, die allemaal binnen een straal van 40 kilometer rond de stad Tamale liggen. Sommige dorpen liggen aan de verharde hoofdwegen, maar de meeste gemeenten zijn te vinden in meer afgelegen dorpen die te bereiken zijn via de vele zandwegen en -paden. De gemeenten zijn allemaal Dagbani-sprekend (de taal van de Dagomba's) en zijn onderling sterk met elkaar verbonden. Bij speciale diensten en gebeurtenissen in een van de dorpen komen christenen uit andere gemeenten op bezoek om mee te helpen en mee te vieren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij begrafenissen en bruiloften, die een belangrijke rol spelen in het sociale en religieuze leven van de Dagomba's. Een groot deel van de Dagomba's is moslim, vooral in de stad Tamale. In de dorpen speelt de traditionele animistische religie nog een grote rol. Doordat het grootste deel van de mensen moslim, traditioneel religieus, of een mengeling van de twee is, hebben christenen het niet altijd makkelijk. Door elkaar op te zoeken en elkaar te ondersteunen bij bruioften en begrafenissen, laten ze zien dat ook christenen kunnen deelnemen aan deze belangrijke aspecten van het traditionele sociale leven. We zoeken samen naar vormen, woorden en gebeden om de christelijke boodschap te laten landen in lokale context. Christenen komen er langzaam achter dat christen-zijn niet per se betekent dat je je hoeft te isoleren.
De gemeente in Nyarizee is een van de eerste gemeenten die in de jaren '70 in het gebied rond Tamale gesticht zijn. De gemeente bestaat uit zo'n 80 volwassen, jongeren en kinderen. Op zondagochtend komt de gemeente samen om te zingen, te bidden, te luisteren en in gesprek te gaan. Mary en ik genieten van de lokale liederen, die vaak een heel directe en bemoedigende boodschap hebben voor specifieke situaties. Samatha heeft in Nyarizee al snel geleerd om te dansen en te klappen tijdens het zingen. Mijn preken worden gewaardeerd, vooral omdat ze lekker kort zijn (een half uur) vergeleken met de meeste Ghanese preken (een uur of langer). Onderdeel zijn van het kerkelijk leven in Nyarizee en de gemeenten in het Tamale Rural District is voor mij nu al onmisbaar voor mijn werk op het Trainingscentrum. Het is zowel een spoedcursus in de structuur van de kerk als een directe link met de geloofsbeleving van de mensen met wie ik op het trainingscentrum werk.
Het Tamale Rural District bestaat uit zo'n 40 dorpsgemeenten, die allemaal binnen een straal van 40 kilometer rond de stad Tamale liggen. Sommige dorpen liggen aan de verharde hoofdwegen, maar de meeste gemeenten zijn te vinden in meer afgelegen dorpen die te bereiken zijn via de vele zandwegen en -paden. De gemeenten zijn allemaal Dagbani-sprekend (de taal van de Dagomba's) en zijn onderling sterk met elkaar verbonden. Bij speciale diensten en gebeurtenissen in een van de dorpen komen christenen uit andere gemeenten op bezoek om mee te helpen en mee te vieren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij begrafenissen en bruiloften, die een belangrijke rol spelen in het sociale en religieuze leven van de Dagomba's. Een groot deel van de Dagomba's is moslim, vooral in de stad Tamale. In de dorpen speelt de traditionele animistische religie nog een grote rol. Doordat het grootste deel van de mensen moslim, traditioneel religieus, of een mengeling van de twee is, hebben christenen het niet altijd makkelijk. Door elkaar op te zoeken en elkaar te ondersteunen bij bruioften en begrafenissen, laten ze zien dat ook christenen kunnen deelnemen aan deze belangrijke aspecten van het traditionele sociale leven. We zoeken samen naar vormen, woorden en gebeden om de christelijke boodschap te laten landen in lokale context. Christenen komen er langzaam achter dat christen-zijn niet per se betekent dat je je hoeft te isoleren.woensdag 26 oktober 2011
Een zondag in Nyarizee
Het dorp Nyarizee ligt enkele kilometers buiten de stad Tamale. De meeste inwoners zijn moslim of volgen de lokale traditionele religie. Ook is er een kleine christelijke gemeente die onderdeel is van de 'Presbyterian Church of Ghana'. Bekijk het filmpje 'Een zondag in Nyarizee' onder het kopje Film.
maandag 17 oktober 2011
Foto's van 'Nyarizee' en 'Peace workshop'
In het fotoalbum staan een aantal nieuwe foto's. Deze zijn genomen in de 'Presbyterian Church' in Nyarizee. Ik ga een aantal keer per maand voor in deze gemeente. In een ander mapje staan enkele foto's van een 'peace workshop' op ons trainingscentrum. Hieraan namen moslims en christenen deel. Ook waren een aantal jongeren van de verschillende politieke partijen aanwezig. De sprekers waren zowel christenen als moslims.
donderdag 21 juli 2011
Een CDA-achtig congres
Vorige week zaterdag was het een belangrijke dag voor het NDC, de partij van de huidige Ghanese president John Atta Mills. Het partijcongres waarop de NDC-presidentskandidaat voor de verkiezingen van 2012 werd gekozen, werd op CDA-achtige wijze de hele dag live uitgezonden op televisie. Het congres zelf was bovendien bijna even spannend en minstens even rommelig als het beruchte CDA-congres van vorig jaar.
Op de dag voorafgaand aan het congres verzamelden de NDC-vertegenwoordigers uit Tamale en omstreken zich tegenover de ingang van het trainingscentrum om samen af te reizen naar de stad waar het congres zou plaatsvinden. Gedurende de dag groeide het aantal in NDC-kleuren uitgedoste auto's, bussen en mensen op het terrein tegenover het centrum. Aanhangers van de twee kandidaten voor het presidentskandidaatschap zongen liederen om het hardst.
De twee kandidaten, preseident Mills en mevrouw Konadu Rawlings, hebben zich de afgelopen weken veel in het openbaar laten zien. De campagne kenmerkte zich door veel gescheld van de kant van Konadu Rawlings, in het bijzonder van haar man, voormalig president Jerry Rawlings. J.J. Rawlings kwam in 1979 voor het eerst aan de macht via een militaire staatsgreep, waarna een aantal van zijn politieke tegenstanders om het leven werden gebracht. In 1992 organiseerde Rawlings democratische verkiezingen, waaraan hij zelf meedeed met het door hem opgezette NDC. Rawlings won de verkiezingen en werd ook voor een tweede termijn verkozen. Als first lady maakte Konadu zich hard voor vrouwenrechten in Ghana, waarvoor ze veel erkenning heeft gekregen. Na Rawlings was het NPP, de tweede grote partij van het land, acht jaar aan de macht. In 2008 nam Atta Mills het presidentsstokje vreedzaam weer over. Rawlings speelt achter de schermen nog een belangrijke rol in de Ghanese politiek en binnen het NDC. Hij heeft de afgelopen jaren veel geruziet met NPP-president Kuffuor en heeft nu openlijk kritiek op zijn partijgenoot Mills. Mills, die de bijnaam 'Pastor John' heeft, omdat hij telkens elke speech God dankt en vaak in de kerk te vinden is, is volgens hem een 'softy' en een verrader van de partij. Ghana heeft meer 'power' nodig. Nu heeft hij zijn vrouw naar voren geschoven om het tegen Pastor John op te nemen. Hoewel Rawlings, zeker in het noorden van het land, nog veel aanhangers heeft, vragen velen zich af of Ghana klaar is voor een eerste vrouwelijke president. Bovendien lijkt een deel het geschreeuw van Rawlings inmiddels ook zat.
Het congres begint met een christelijk en een islamitisch gebed, zoals veel offieciele bijeenkomsten in Ghana. Daarna volgt de ene gospelartiest na de ander. Om half 4 is het tijd voor het stemmen. De televisiecommentatoren benadrukken dat deze dag veel kan betekenen voor de richting die het NDC, en daarmee Ghana, opgaat. Na drie uur zijn de stemmen van alle ruim 2500 stemgerechtigde congresgangers geteld en maakt de kiescommissie de uitslag bekend: 96,9% van de stemmen voor Mills en 3,1% van de stemmen voor mevrouw Rawlings. Rawlings en zijn vrouw geven Mills een vluchtige hand en druipen binnen een minuut na de uitslag als slechte verliezers af. Het NDC heeft gekozen en steunt haar president. Ghana lijkt het rumoerige Rawlingstijdperk achter zich te willen laten en geen probleem te hebben met een 'softe' president die zich tot God richt.
Op de dag voorafgaand aan het congres verzamelden de NDC-vertegenwoordigers uit Tamale en omstreken zich tegenover de ingang van het trainingscentrum om samen af te reizen naar de stad waar het congres zou plaatsvinden. Gedurende de dag groeide het aantal in NDC-kleuren uitgedoste auto's, bussen en mensen op het terrein tegenover het centrum. Aanhangers van de twee kandidaten voor het presidentskandidaatschap zongen liederen om het hardst.
De twee kandidaten, preseident Mills en mevrouw Konadu Rawlings, hebben zich de afgelopen weken veel in het openbaar laten zien. De campagne kenmerkte zich door veel gescheld van de kant van Konadu Rawlings, in het bijzonder van haar man, voormalig president Jerry Rawlings. J.J. Rawlings kwam in 1979 voor het eerst aan de macht via een militaire staatsgreep, waarna een aantal van zijn politieke tegenstanders om het leven werden gebracht. In 1992 organiseerde Rawlings democratische verkiezingen, waaraan hij zelf meedeed met het door hem opgezette NDC. Rawlings won de verkiezingen en werd ook voor een tweede termijn verkozen. Als first lady maakte Konadu zich hard voor vrouwenrechten in Ghana, waarvoor ze veel erkenning heeft gekregen. Na Rawlings was het NPP, de tweede grote partij van het land, acht jaar aan de macht. In 2008 nam Atta Mills het presidentsstokje vreedzaam weer over. Rawlings speelt achter de schermen nog een belangrijke rol in de Ghanese politiek en binnen het NDC. Hij heeft de afgelopen jaren veel geruziet met NPP-president Kuffuor en heeft nu openlijk kritiek op zijn partijgenoot Mills. Mills, die de bijnaam 'Pastor John' heeft, omdat hij telkens elke speech God dankt en vaak in de kerk te vinden is, is volgens hem een 'softy' en een verrader van de partij. Ghana heeft meer 'power' nodig. Nu heeft hij zijn vrouw naar voren geschoven om het tegen Pastor John op te nemen. Hoewel Rawlings, zeker in het noorden van het land, nog veel aanhangers heeft, vragen velen zich af of Ghana klaar is voor een eerste vrouwelijke president. Bovendien lijkt een deel het geschreeuw van Rawlings inmiddels ook zat.
Het congres begint met een christelijk en een islamitisch gebed, zoals veel offieciele bijeenkomsten in Ghana. Daarna volgt de ene gospelartiest na de ander. Om half 4 is het tijd voor het stemmen. De televisiecommentatoren benadrukken dat deze dag veel kan betekenen voor de richting die het NDC, en daarmee Ghana, opgaat. Na drie uur zijn de stemmen van alle ruim 2500 stemgerechtigde congresgangers geteld en maakt de kiescommissie de uitslag bekend: 96,9% van de stemmen voor Mills en 3,1% van de stemmen voor mevrouw Rawlings. Rawlings en zijn vrouw geven Mills een vluchtige hand en druipen binnen een minuut na de uitslag als slechte verliezers af. Het NDC heeft gekozen en steunt haar president. Ghana lijkt het rumoerige Rawlingstijdperk achter zich te willen laten en geen probleem te hebben met een 'softe' president die zich tot God richt.
Rawlings en zijn vrouw Konadu tijdens het congres
zaterdag 11 juni 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)


